عشق

سلام

خوبيد بچها

اگه دل خوري از من داريد خودتون ببخشيد من تصميم گرفتم چند وقتي از نوشتن فاصله بگيرم مي دونم .... ولي مجبورم راستش خسته شدم  چند  وقتي رو مي خوام بدون دغدغه  سپري كنم نمي دونم كارم درسته يا نه ؟؟؟؟  خودتون قضاوت كنيد روزي بود كه من با اشتياق براتون مي نوشتم  شما هم نظراتون رو از من دريغ نمي كردي ولي حالا چي.......حالا كجاست اون نظرات......... كجاست اون همدلي ها  كجاست اون  دوستي ها  همش دود شد رفت هوا از دوستاني كه نظر دادن خيلي ممنون مخصوصا".....

 آبجي آتنا كه منو فراموش نمي كنه هميشه  به من لطف داره آبجي مخلصيم "

همين طور از حورا  و دوستانش ....  سحر هم كه گل كاشت البته اين سحر مخالف سر سخت پسراست براي خودش نظرات جالبي  داره سحر از نظراتت ممنون با اين كه مخالف پسرا هستي ولي همين قدر به خودت اجازه دادي كه يك نظر ناقابل رو تقديم كني و  همينطور از دوستايي كه به اين وبلاگ سر ميزنن كمال تشكر رو دارم                                                                                                              البته من ميرم ولي نظراتو چك مي كنم  شايد وقتي حالم بهتر شد برگشتم

امروز جمعه  است  و همون طور كه مي دونيد  افتتاحيه جام جهانيه

                                            براي همتون آرزوي  موفقيت مي كنم

من هم تا يكي دو ماه ديگه بر مي گردم............

فداي هر آدم خوش ذوقه

                                                خدا نگهدار

سلام.....

اجي مجي لا ترجي ....

      اومدم ....

          حالا ديديد بي وفا نيستم باز اومدم آپيدم...  البته به سلامتي  

امتحانات ميان ترم  تموم شده ...معلوم نيست  نتيجش چي باشه دعا

كنيد كه نتيجه امتحانات خوب بشه.... اومدم ولي به ذهنم نمياد كه چي بنويسم ولش كن بابا اصلا"كمي از خودم ميگم خوبه نه..............

مي دونيد بچه كه بودم بچه شلوغ  و كنجكاوي بودم مي خواستم از همه چيز سر در بيارم تو خونه همه از دستم  شاكي بودند كودكي بود و شيطنت خوب خلاصه من تا سن 8سالگي كه اون اتفاق برام افتاد بچه فضول و شيطوني بودم  يه روز لنگه كفشها رو مينداختم بيرون يه روز  اذيت اين و روز ديگه اذيت اون همينطور زندگي رو ميگذروندم تا اين كه روز موعود فرا رسید...................................................خوب  مي گفتم صبح طبق معمول كه از خواب بيدار شدم.  رفتم دست و صورتم رو شستم و يه راست  رفتم  تو حياط  ديدم كه خواهرم داخل حياطه من هم  تو حياط چرخ ميزدم  كه چشمم به يه سيم افتاد كه رو زمين افتاده من هم كنجكاو رفتم طرف  سيمه  اونو برداشتم و از زير تا بالا برانداز كردم يه سر سيم  لخت بود و سر ديگه متصل به يه دوشاخه بود منم كه شيطون هم بودم رفتم سمت  پريز و دوشاخه رو كردم تو پريز بعدش رفتم كه اون سر سيم رو كه از شانس من هم لخت بود بگيرم  چشمتون روز بد نبينه همين كه دستم به سر سيم خورد  چنان منو تكون داد حتي فرصت جيغ زدن هم پيدا نكردم  سيمه تو دستم بود و دستم رو هم مچ كرده بودم اينقدر منو كوبيد به زمين كه حال برام نموند كه يهو برقه قد شد و من بيهوش نقش زمين شدم  چشم كه باز كردم تو بيمارستان بودم  و چند تا پرستار هم كنارم بودن تا اون لحظه هنوز چيزي حاليم نبود  تا اين كه چشمم افتاد به دست خونين و مچاله شدم واي يعني واقعيت داشت اين دست خودم بود همون دست نازنين خودم بود كه به اين روز افتاده بود  گوشت انگشت وسطي به كلي آب شده بود بلاخره دكتر اومد و دستم رو پانسمان كرد و رفت  و من موندم و يه انگشت آب شده  البته استخوان دستم هنوز سالم بود و اميدي براي ترميم دوباره داشتم خوب خلاصه اون روز گذشت و من و خانواده كه همه در ماتم بودند اومديم خونه و حالا كه پرسيدم چطوري برق قد شد فهميدم كه خواهرم  ديده كه من با اون شدت به زمين كوبيده ميشم دو زاريش افتاده و رفته دوشاخه رو از پريز بيرون كشيده  و به من زندگي دوباره بخشيد  .از اون موقع به بعد ديگه من تبديل شدم به پسر سر به زير و آروم كه بين همه فاميل محبوب شدم.ديگه از اون شيطنتها خبري نيست. از اون موقع تا الان 11سال ميگذره و من انگشتم رو عمل  كردم  عين اولش كه نشده ولي از اول خيلي بهتر شده ..........

اين روزا هم كه مشغول درس و دانشگاهم. هيچ كس فكرش رو هم نمي كرد كه من كنكور رو سر ضرب قبول بشم چیکار کنیم دیگه بچه درسخونیم

راستي نگفتم كه چه رشته اي مي خونم من رشته مهندسي شيلات مي خونم كه اگه خدا بخواد ادامه مي دم ....

الان هم ترم سوم هستم  و با راهنمايهاي يكي از دوستام كه به من خيلي لطف داره تصميم گرفتم تا آخرش ادامه بدم البته به دعاي خير شما نيازمنديم.....

خوب جا داره از تمام دوستايي كه به من لطف دارن تشكر كنم..

مي دوني  غذاي مورد علاقم چيه : قورمه سبزي

وسيله مورد علاقم:  موتور پرش    كامپيوتر

حيوان مورد علاقم هم :  سنجابه

 بازم خدمت میرسیم

انشاالله بعد از امتحانات پایان ترم....

یه سوال به سبک داداش البرز

فرق پسرا با موتور پرش چیه؟

این  عکس موتور خودمه منظورم اولیه از سمت راست

دلم خیلی تنگ بود نمی دونم چرا ولی یه حس غریبی داشتم

امروز می خوام مطلب دوست خیلی خیلی عزیزم که براش میمیرم رو براتون بنویسم تشکر می کنم از مهسا جان خیلی باهالی مهسا اینو واقعا" میگم راهنمایهات خیلی چیزا رو به نفع من تموم کرد

                     این لطیف رو با نام تو آغاز می کنم

می خواستم...............اما نشد                                                    

در میدانی به وسعت هستیم می تازم

کمند خیالم رو می افکنم تا شکار سوژه ای بیابم اما به جایی بند نمی شود

سراغ گنجه ذهنم می روم  خالیست.......

صندوق سرم را می گشایم تهی دست باز می گردم

قنات قلبم بی آب است....

ابر بیابانم بی باران....

وایکه چه سخت است ناداری...

می خواهم قلم رو بشکنم و کاغذ رو پاره کنم...

می خواهم سرم رو به دیوار بکوبم..... (خدا نکنه)

ولی این فعال بی برگ و بار  رو چه کنم...

تیر اندیشم رو رها می کنم ولی به هدفی نمی خوره...

عقاب ذهنم پرستویی شکار نمی کند.....

آیینه اندیشم را عبور واژه خط نمی اندازد....

گفتم همین دفتر سیاه مشق رو بردارم و به پیش تو بیاورم...

و بگویم که خواستم بنویسم اما نشد...

می خواستم پیکری از مفاهیم بتراشم..... اما نشد

اگر میخواهی این دفتر رو از من بگیر و نگه دار.....

واگر می خواهی بر هم زن و پاره کن و دور افکن....

ولی این رو بدان که نمیدونم شایستگی گفتن چیست؟...

تا من بتوانم برایت بنویسم و صدها ورق تقدیمت کنم....

ولی این رو می دونم که..........

می خواستممممممم.......................اما نشد.....

وای ی ی ی ی   من که حال کردم

این عزیزم هم یه پا شاعره

این اشعار رو هم می خواسته بنویسه......اما نشده

نمی دونم تو این وقت کم چطوری از پسش بر اومده..

آخه من هی عجله میکردم میگفتم پس شعرت کی آماده میشه

امیدوارم که نظر بدید ......   می دونم خیلی کم آپ کردم....خوب دیگه..

گرفتار درسم٬ ... خوب من بازم آپ میشم

اگه ببینم نظرات خوب بود بازم شعرهای مهسا جان رو براتون می زارم

                       نظر ...........

                                                                        خدا نگهدار

                                              تو دانشگاه جشن تولد گرفته بودیم

این دیگه آخر نامردیه   این عکس رو با اجازه صاحبش انجا گذاشتم

 زندگي به من آموخت كه چگونه گريه كنم اما گريه به من نياموخت كه چگونه زندگي كنم تو نيز به من آموختي كه چگونه دوستت بدارم اما به من نياموختي كه چگونه فراموشت كنم

کاشکی یه روز با همدیگه

سوار قایق می شدیم

دور از نگاه ادما

هر دو مون عاشق می شدیم

کاش اسمون با وسعتش

تو دستامون جا می گرفت

گلای سرخ دلمون

کاش بوی دریا می گرفت

کاش تو هوای عاشقی

لیلی و مجنون می شدیم

باد که تو دریا می وزید.........

کسیه که بهت مفهوم عشق و محبت رو فهموند

چه بخشيدي و عفو کردي نديدم خداي من ، هراسان شدم پناهم دادي ، بيمار شدم شفايم دادي .آرامش و امنيت که رسيد ، طبيب و پناه را از يادم بردم . خداي من ، يک سال گذشت و چهار فصل و دوازده ماه و سيصدوشصت و پنج روز. چگونه است که رهايم نميکني؟ چگونه است که هرگز، هرگز از تو نااميد نميگردم؟ اين چه رسم خدايي است؟ خداي من آواي ملکوتي يا مقلب القلوب و الابصار مي آيد.

 

می دونید لذت عشق در چیست؟ در این است که کسی رو خالصانه دوست داشته باشي بدون اين

 كه  چشم طمعي به او داشته باشيد

نمی دانم دوستی چیست

اما می دانم که شیرین....

که لذت بخش است.

نمی دانم دوستی چیست

اما می دانم قشنگ ترین احساس است.

نمی دانم دوستی چیست

اما می دانم که دوستی همچون شاخهء گل

 که بریک غفلت پژمرده خواهد شد

همراه:

_ أقا  ببخشيد شما تلفن همراه داريد؟

  - بله

_مي شه ببينم؟

-                                  همراهم نيست.

• براي زيستن دو قلب لازم است:

  قلبي كه دوست بدارد و قلبي كه دوستش بدارد.
  قلبي كه هديه كند و قلبي كه بپذيرد.
  قلبي كه بگويد و قلبي كه جواب دهد.
  قلبي كه براي من،براي انساني كه من ميخواهم
  تا انسان را در كنار خود احساس كنم..

   

• اي كاش از همان ابتدا آدم ها مي آموختند كه
      عشق برترين هنر زندگي ست،
      به جادو مي ماند و معجزه مي كند!
      اي كاش مي آموختند كه عشق را بايد كشف كرد،
      بايد براي كشف آن زحمت كشيد،
      بايد به ژرفاي آن رفت و شيوه هاي آن را آموخت!
      عشق، هنر است.
      عشق ورزيدن، مهارت نيست،
      بلكه امكاني بالقوه در همگان است؛
      به همين سبب اميد آن هست كه
      روزي همگان به بلنداي بلند عشق صعود كنند.
      در واقع تنها در چنان روزي ست كه
      انسانيت حقيقي زاده مي شود.
      ما هنوز پيش از آن واقعه ي عظيم زندگي مي كنيم.
      آن واقعه ي بزرگ و باشكوه هنوز روي نداده است     

اينو تقديم به بهترين دوستم كسي كه راهنماي من بوده

كسي كه همدردم وياور تنهايهام بوده و هست .